Ethanol as a sensitive product

Ethanol falling under CN codes 2207 10 and 2207 20 is listed in Annex 71-02 to Commission Delegated Regulation (EU) 2015/2446. It is therefore treated as a sensitive agricultural product for IP purposes.

Consequently, economic condition code 1 is not appropriate for ethanol. Code 1 applies to the processing of goods not listed in Annex 71-02 and will generally be appropriate for other, non-sensitive products covered by the same authorisation.

The application must therefore identify a separate and appropriate economic condition code for ethanol.

Contract processing – economic condition code 3

Where ethanol is processed under a contract-processing or tolling arrangement for a customer established outside the EU customs territory, the economic conditions may be deemed to be fulfilled under Article 167(1)(c) of Delegated Regulation (EU) 2015/2446.

The following conditions should be met:

• the non-EU customer makes the ethanol directly or indirectly available to the authorisation holder;
• the processing is carried out according to the customer’s instructions;
• the processing is carried out for the customer’s account;
• the non-EU customer remains the owner or economic risk-holder of the ethanol and the resulting processed product; and
• the authorisation holder generally receives only a fee for storage, handling and processing, rather than purchasing and reselling the ethanol for its own account.

The relevant economic condition code is code 3. This code must be entered separately for each applicable ethanol commodity code in the IP application. It represents contract processing for and on behalf of a person established outside the EU customs territory. Dutch Customs Handbook – economic conditions and codes

The application should be supported by contracts, processing instructions, invoices and stock records demonstrating that the arrangement genuinely qualifies as contract processing.

Processing operation

The application should describe the intended processing operation in sufficient detail. For blending ethanol into petrol, the description may read:

Non-Union ethanol will be blended with petrol in accordance with the specifications and instructions of a customer established outside the customs territory of the Union. The customer will remain the owner and economic risk-holder of the ethanol and the resulting blended product. The authorisation holder will perform the storage, handling and blending activities for a processing fee.

Blending is a processing operation within Article 5(37) UCC and should be covered by an IP authorisation. It should not be treated merely as storage or, without careful verification, as a usual form of handling under customs warehousing.

The application should identify:

• the ethanol input under CN codes 2207 10 and/or 2207 20;
• the petrol or other components used in the blending operation;
• the anticipated CN code and description of the processed product;
• the expected blending ratios and rate of yield;
• the processing locations and relevant tanks;
• the method used to identify the ethanol in the processed products;
• the proposed period for discharge; and
• the intended methods of discharging the procedure.

Where the operation consists specifically of denaturing ethanol, economic condition code 20 may also be relevant under Article 167(1)(q). However, where the application is based on a genuine non-EU contract-processing arrangement, code 3 is the relevant basis for that arrangement. The correct code should always reflect the actual operation and commercial structure.

Calculation of import duty

The application must state how any import duty will be calculated if the processed product is released for free circulation in the EU.

For ethanol processed under economic condition code 3, the recommended approach is to request the exclusive application of Article 86(3) UCC. Under that provision, any import duty is calculated by reference to the tariff classification, customs value, quantity, nature and origin of the ethanol when it was originally placed under IP, rather than by reference to the processed product when released for free circulation.

This choice is also important for the economic-conditions analysis. Under the Article 86(3) route, contract processing under Article 167(1)(c) falls within the relevant exceptions and economic condition code 3 may be used without a Union-level examination of the economic conditions.

By contrast, where Article 85(1) UCC applies to ethanol subject to an agricultural policy measure, code 3 does not fall within the limited exceptions recognised for that calculation route. A Union-level examination of the economic conditions may therefore still be required.

For this reason, the application should generally avoid requesting flexible application of both Articles 85(1) and 86(3). It should instead state clearly:

The applicant requests that any amount of import duty arising in respect of the processed products be calculated exclusively in accordance with Article 86(3) UCC.

This point is relevant because the European Commission has specifically indicated that IP applications involving non-Union bioethanol used to manufacture biofuel are generally subject to examination of the economic conditions unless those conditions are deemed to be fulfilled under Article 167 of the Delegated Regulation. Dutch Customs Handbook – economic conditions

If the processed products are re-exported and the IP procedure is properly discharged, no import duty should normally become payable. The duty calculation method becomes particularly relevant if the processed product is ultimately released for free circulation in the EU.

Validity period

Because ethanol is listed in Annex 71-02, the validity of the IP authorisation may not exceed three years, pursuant to Article 173(2) of Delegated Regulation (EU) 2015/2446.

The authorisation holder should maintain an internal monitoring system to ensure that:

• the three-year expiry date is recorded;
• the continuing need for the authorisation is reviewed periodically; and
• an application for renewal is submitted in good time.

Environmental and commercial background

Ethanol is commonly blended into petrol to replace part of the fossil component with a renewable component and to increase the octane rating of the finished fuel. Where the ethanol complies with the applicable sustainability and greenhouse-gas-saving criteria, its use may reduce the lifecycle greenhouse-gas intensity of the fuel and contribute to renewable-energy and transport-decarbonisation objectives.

The environmental benefit depends on factors including the ethanol feedstock, production process, transport chain and compliance with the relevant sustainability criteria. It should therefore be described as a potential lifecycle greenhouse-gas benefit rather than as an unconditional claim that every ethanol blend is environmentally superior.

Information and supporting documents

An IP application for ethanol should generally include:

1. the applicant’s and authorisation holder’s details;
2. the processing locations and authorised tanks;
3. CN codes 2207 10 and/or 2207 20 for the ethanol;
4. descriptions and CN codes of the processed products;
5. a detailed description of the blending, denaturing or other processing operation;
6. the expected rate of yield and processing losses;
7. the period requested for discharge of the procedure;
8. the proposed customs offices of placement and discharge;
9. details of the customs records and stock-accounting system;
10. details of the customs guarantee;
11. the requested duty-calculation method under Article 86(3) UCC;
12. economic condition code 3, where contract processing applies;
13. evidence that the customer is established outside the EU customs territory;
14. the tolling or processing agreement;
15. evidence that the customer retains ownership or the economic risk;
16. processing instructions and product specifications;
17. evidence that the processor receives a service or processing fee; and
18. an explanation of how the IP procedure will be discharged.

In summary: an IP application involving ethanol must treat ethanol separately from ordinary non-sensitive products. Code 1 is not applicable because ethanol is listed in Annex 71-02. Where the ethanol is processed for and on behalf of a non-EU customer under a genuine toll-processing arrangement, the appropriate economic condition is generally code 3, in combination with the exclusive application of Article 86(3) UCC and a maximum authorisation period of three years.

Een vergunning voor actieve veredeling (“IP”) maakt het mogelijk om niet-Uniegoederen, zoals ethanol, in de EU in te voeren en te verwerken zonder dat onmiddellijk invoerrechten en andere invoerheffingen hoeven te worden betaald. De verwerking kan bestaan uit het mengen van ethanol met benzine, het denatureren van ethanol of het uitvoeren van andere toegestane veredelingsactiviteiten. De regeling moet vervolgens worden aangezuiverd, bijvoorbeeld door het veredelde product opnieuw uit te voeren, het onder een andere douaneregeling te plaatsen of het in het vrije verkeer te brengen. Dit volgt uit de artikelen 211 en 256 van het Douanewetboek van de Unie (“DWU”).

Ethanol als gevoelig product

Ethanol dat valt onder de GN-codes 2207 10 en 2207 20 is opgenomen in bijlage 71-02 bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 van de Commissie. Het wordt daarom voor de toepassing van actieve veredeling aangemerkt als een gevoelig landbouwproduct.

Bijgevolg is economische voorwaarde code 1 niet geschikt voor ethanol. Code 1 is van toepassing op de verwerking van goederen die niet in bijlage 71-02 zijn opgenomen en zal in het algemeen geschikt zijn voor andere, niet-gevoelige producten die onder dezelfde vergunning vallen.

De aanvraag moet daarom voor ethanol afzonderlijk een passende code voor de economische voorwaarden vermelden.

Veredeling in opdracht – economische voorwaarde code 3

Wanneer ethanol wordt verwerkt op basis van een verwerkings- of tollingovereenkomst voor een klant die buiten het douanegebied van de Unie is gevestigd, kunnen de economische voorwaarden op grond van artikel 167, lid 1, onder c), van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 geacht worden te zijn vervuld.

Aan de volgende voorwaarden moet worden voldaan:

• de niet-EU-klant stelt de ethanol rechtstreeks of indirect ter beschikking aan de vergunninghouder;

• de verwerking wordt uitgevoerd overeenkomstig de instructies van de klant;

• de verwerking wordt uitgevoerd voor rekening van de klant;

• de niet-EU-klant blijft eigenaar van de ethanol en van het daaruit voortvloeiende verwerkte product, of blijft het economische risico daarvan dragen; en

• de vergunninghouder ontvangt in het algemeen uitsluitend een vergoeding voor opslag, handling en verwerking, in plaats van de ethanol voor eigen rekening aan te kopen en door te verkopen.

De relevante economische voorwaarde is code 3. Deze code moet in de aanvraag voor actieve veredeling afzonderlijk worden vermeld voor iedere van toepassing zijnde ethanol-goederencode. De code ziet op veredeling in opdracht van en voor rekening van een buiten het douanegebied van de Unie gevestigde persoon.

De aanvraag moet worden onderbouwd met overeenkomsten, verwerkingsinstructies, facturen en voorraadadministratie waaruit blijkt dat de constructie daadwerkelijk kwalificeert als veredeling in opdracht.

Veredelingshandeling

De aanvraag moet de voorgenomen veredelingshandeling voldoende gedetailleerd beschrijven. Voor het mengen van ethanol met benzine kan de beschrijving als volgt luiden:

Niet-Unie-ethanol wordt overeenkomstig de specificaties en instructies van een buiten het douanegebied van de Unie gevestigde klant gemengd met benzine. De klant blijft eigenaar van de ethanol en van het daaruit ontstane gemengde product en draagt het economische risico daarvan. De vergunninghouder voert de opslag-, handling- en mengactiviteiten uit tegen betaling van een verwerkingsvergoeding.

Het mengen is een veredelingshandeling in de zin van artikel 5, punt 37, DWU en moet worden gedekt door een vergunning voor actieve veredeling. Het mag niet uitsluitend als opslag worden beschouwd of, zonder zorgvuldige verificatie, als een gebruikelijke behandeling binnen de regeling douane-entrepot.

De aanvraag moet het volgende identificeren:

• de ethanol die wordt gebruikt, onder GN-code 2207 10 en/of 2207 20;

• de benzine of andere componenten die bij het mengen worden gebruikt;

• de verwachte GN-code en omschrijving van het veredelde product;

• de verwachte mengverhoudingen en het opbrengstpercentage;

• de locaties waar de veredeling plaatsvindt en de relevante tanks;

• de methode die wordt gebruikt om de ethanol in de veredelde producten te identificeren;

• de voorgestelde termijn voor aanzuivering; en

• de voorgenomen wijze(n) waarop de regeling zal worden aangezuiverd.

Wanneer de handeling specifiek bestaat uit het denatureren van ethanol, kan op grond van artikel 167, lid 1, onder q), economische voorwaarde code 20 eveneens relevant zijn. Wanneer de aanvraag echter is gebaseerd op een daadwerkelijke veredeling in opdracht van een niet-EU-klant, is code 3 de relevante grondslag voor die constructie. De juiste code moet altijd aansluiten bij de daadwerkelijke handeling en de commerciële structuur.

Berekening van de invoerrechten

In de aanvraag moet worden aangegeven hoe eventuele invoerrechten worden berekend indien het veredelde product in de EU in het vrije verkeer wordt gebracht.

Voor ethanol die wordt verwerkt onder economische voorwaarde code 3, wordt aanbevolen om uitsluitend de toepassing van artikel 86, lid 3, DWU te verzoeken. Op grond van deze bepaling worden eventuele invoerrechten berekend aan de hand van de tariefindeling, douanewaarde, hoeveelheid, aard en oorsprong van de ethanol op het moment waarop deze oorspronkelijk onder de regeling actieve veredeling werd geplaatst, en niet aan de hand van het veredelde product op het moment waarop dit in het vrije verkeer wordt gebracht.

Deze keuze is ook van belang voor de beoordeling van de economische voorwaarden. Bij toepassing van artikel 86, lid 3, valt veredeling in opdracht op grond van artikel 167, lid 1, onder c), binnen de relevante uitzonderingen en kan economische voorwaarde code 3 worden gebruikt zonder dat op Unieniveau een onderzoek naar de economische voorwaarden hoeft plaats te vinden.

Daarentegen valt, wanneer artikel 85, lid 1, DWU van toepassing is op ethanol waarop een landbouwbeleidsmaatregel van toepassing is, code 3 niet onder de beperkte uitzonderingen die voor die berekeningsmethode worden erkend. Een onderzoek van de economische voorwaarden op Unieniveau kan daarom nog steeds noodzakelijk zijn.

Om deze reden moet in de aanvraag in het algemeen worden vermeden dat wordt verzocht om een flexibele toepassing van zowel artikel 85, lid 1, als artikel 86, lid 3. In plaats daarvan moet duidelijk worden vermeld:

De aanvrager verzoekt om elk bedrag aan invoerrechten dat met betrekking tot de veredelde producten verschuldigd wordt, uitsluitend overeenkomstig artikel 86, lid 3, DWU te berekenen.

Dit punt is relevant omdat de Europese Commissie specifiek heeft aangegeven dat aanvragen voor actieve veredeling waarbij niet-Unie-bio-ethanol wordt gebruikt voor de vervaardiging van biobrandstof, in het algemeen aan een onderzoek van de economische voorwaarden worden onderworpen, tenzij deze voorwaarden op grond van artikel 167 van de Gedelegeerde Verordening geacht worden te zijn vervuld.

Wanneer de veredelde producten opnieuw worden uitgevoerd en de regeling actieve veredeling correct wordt aangezuiverd, zouden normaal gesproken geen invoerrechten verschuldigd moeten worden. De methode voor de berekening van de invoerrechten wordt met name relevant wanneer het veredelde product uiteindelijk in de EU in het vrije verkeer wordt gebracht.

Geldigheidsduur

Omdat ethanol is opgenomen in bijlage 71-02, mag de geldigheidsduur van de vergunning voor actieve veredeling niet langer zijn dan drie jaar, overeenkomstig artikel 173, lid 2, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446.

De vergunninghouder moet een intern controlesysteem onderhouden om ervoor te zorgen dat:

• de vervaldatum van drie jaar wordt geregistreerd;

• periodiek wordt beoordeeld of de vergunning nog steeds noodzakelijk is; en

• tijdig een aanvraag tot verlenging wordt ingediend.

Milieu- en commerciële achtergrond

Ethanol wordt vaak aan benzine toegevoegd om een deel van de fossiele component te vervangen door een hernieuwbare component en om het octaangetal van de uiteindelijke brandstof te verhogen. Wanneer de ethanol voldoet aan de toepasselijke duurzaamheids- en broeikasgasemissiereductiecriteria, kan het gebruik ervan de levenscyclusgerelateerde broeikasgasintensiteit van de brandstof verminderen en bijdragen aan doelstellingen op het gebied van hernieuwbare energie en de verduurzaming van het transport.

Het milieueffect is afhankelijk van factoren zoals de grondstof waaruit de ethanol is geproduceerd, het productieproces, de transportketen en de naleving van de relevante duurzaamheidscriteria. Het moet daarom worden beschreven als een mogelijk voordeel ten aanzien van de broeikasgasemissies over de levenscyclus en niet als een onvoorwaardelijke bewering dat iedere ethanolblend milieuvriendelijker is.

Informatie en ondersteunende documenten

Een aanvraag voor actieve veredeling met betrekking tot ethanol moet in het algemeen het volgende bevatten:

1. de gegevens van de aanvrager en de vergunninghouder;

2. de verwerkingslocaties en de toegestane tanks;

3. de GN-codes 2207 10 en/of 2207 20 voor de ethanol;

4. de omschrijvingen en GN-codes van de veredelde producten;

5. een gedetailleerde beschrijving van het mengen, denatureren of andere veredelingsproces;

6. het verwachte opbrengstpercentage en de verwerkingsverliezen;

7. de aangevraagde termijn voor de aanzuivering van de regeling;

8. de voorgestelde douanekantoren van plaatsing en aanzuivering;

9. gegevens over de douaneadministratie en het voorraadboekhoudsysteem;

10. gegevens over de douanegarantie;

11. de gevraagde methode voor de berekening van de invoerrechten overeenkomstig artikel 86, lid 3, DWU;

12. economische voorwaarde code 3, indien veredeling in opdracht van toepassing is;

13. bewijs dat de klant buiten het douanegebied van de Unie is gevestigd;

14. de tolling- of verwerkersovereenkomst;

15. bewijs dat de klant eigenaar blijft of het economische risico blijft dragen;

16. verwerkingsinstructies en productspecificaties;

17. bewijs dat de verwerker een service- of verwerkingsvergoeding ontvangt; en

18. een toelichting op de wijze waarop de regeling actieve veredeling zal worden aangezuiverd.

Samenvatting: een aanvraag voor actieve veredeling waarbij ethanol betrokken is, moet ethanol afzonderlijk behandelen van gewone, niet-gevoelige producten. Code 1 is niet van toepassing omdat ethanol is opgenomen in bijlage 71-02. Wanneer de ethanol wordt verwerkt voor en namens een niet-EU-klant op basis van een daadwerkelijke tollingovereenkomst, is code 3 in het algemeen de passende economische voorwaarde, in combinatie met de exclusieve toepassing van artikel 86, lid 3, DWU en een maximale vergunningduur van drie jaar.